به گزارش همشهری آنلاین، عضله قلب ظرف ۸۰ تا ۹۰ دقیقه پس از قطع جریان خون میمیرد و در نتیجه، خطر بروز عوارض بهشدت افزایش مییابد. پیامدهای این وضعیت به وسعت آسیب وارده به عضله قلب بستگی دارد. آسیب به عضله قلب ممکن است پس از ۱۲ ساعت غیرقابلبازگشت (دائمی) شود.
بنابراین، هر دقیقه تأخیر در درمان پس از حمله قلبی میتواند خطر آسیب دائمی به قلب را افزایش دهد و متعاقباً منجر به مرگ بیمار شود.
علائم و نشانههای شایع حمله قلبی
علائم حمله قلبی ممکن است تدریجی یا ناگهانی، و مداوم یا خفیف باشند. علائم شایع عبارتاند از:
- درد، فشار یا احساس سنگینی و گرفتگی در قفسه سینه که بیش از ۱۵ دقیقه طول میکشد.
- دردی که به بازو، شانه، گردن، فک یا پشت انتشار مییابد.
- تنگی نفس
- تعریق شدید
- حالت تهوع یا استفراغ
- سرگیجه یا احساس سبکی سر
- خستگی یا ضعف غیرعادی
در برخی گروهها مانند زنان، سالمندان یا افراد مبتلا به دیابت، این علائم ممکن است کمتر آشکار باشند؛ این افراد ممکن است به جای درد شدید و ناتوانکننده قفسه سینه، از خستگی، تنگی نفس، احساس تهوع درد فک یا درد در قسمت فوقانی کمر یا درد گردن یا درد بازو شکایت داشته باشند.
در صورت احتمال وقوع حمله قلبی چه باید کرد؟
اگر احتمال میدهید فردی دچار حمله قلبی شده است:
- بلافاصله با اورژانس تماس بگیرید.
- به فرد کمک کنید تا در وضعیت نشسته قرار گیرد و در صورت امکان، آرامش خود را حفظ کند.اگر لباسهای تنگی به تن دارد، آنها را شل یا درآورید.
- برای تسکین درد، در صورتی که متخصص بهداشت توصیه کرده و فرد به دارو حساسیت ندارد، اقدام کنید.
- در صورت توصیه، آسپرین مصرف کنید. آسپرین به پیشگیری از لخته شدن خون کمک میکند. مصرف آسپرین در حین حمله قلبی ممکن است آسیب به قلب را کاهش دهد. تا زمانی که متخصص مراقبتهای بهداشتی یا اپراتور اورژانس به شما نگفتهاند، آسپرین مصرف نکنید,
- در صورت تجویز، نیتروگلیسیرین مصرف کنید. اگر نسخه این دارو را دارید، متخصص مراقبتهای بهداشتی باید زمان و نحوه مصرف آن را به شما گفته باشد. از نیتروگلیسیرینِ فرد دیگری استفاده نکنید.
- اگر امکان اعزام تیم اورژانس وجود دارد، خودتان رانندگی نکنید و به بیمارستان نروید؛ حضور تیم اورژانس روند درمان را تسریع میکند، زیرا آنها میتوانند حتی در مسیر انتقال شما به بیمارستان، اقدامات درمانی را آغاز کنند.
- اگر فرد نبض ندارد یا نفس نمیکشد، عملیات احیای قلبی-ریوی (CPR) را آغاز کنید. اگر برای انجام CPR آموزش ندیدهاید، فقط ماساژ قفسه سینه (بدون تنفس مصنوعی) را انجام دهید؛ یعنی با قدرت و سرعت روی قفسه سینه فرد فشار وارد کنید. این کار را حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ بار در دقیقه انجام دهید. اگر در زمینه CPR آموزش دیدهاید و به مهارت خود اطمینان دارید، کار را با ۳۰ بار فشار بر قفسه سینه و سپس دو بار تنفس مصنوعی آغاز کنید.
- اگر دستگاه شوکدهنده خودکار خارجی (AED) در نزدیکی شماست و فرد هوشیاری ندارد، از آن استفاده کنید. این دستگاه در صورت نیاز، شوک الکتریکی وارد میکند تا به عملکرد صحیح ضربان قلب کمک کند. دستگاه AED دستورالعملهای صوتی واضحی ارائه میدهد.
نظر شما